Cantatedienst 12 april 2003

Impressie van een cantatedienst met “Amicitia”
(Palmzondag 12 april 2003 in De Schutse)

Als je “Amicitia” voor het eerst zou horen, dan zou je denken: “Dit is een meer dan gemiddeld koor met een voortreffelijke dirigent en een repetitor-pianist die uitstekend z’n vak verstaat”.
Met heel veel genoegen ben ik 14 jaar lid geweest van dit koor, dat nog steeds een bijzondere plek in mijn hart heeft. En nu kon ik het koor weer eens beluisteren op zondag, 12 april j.l., in een goed gevulde Schutse tijdens een cantatedienst. De voorganger in de dienst was Ds. Sophie Bloemert.

Naast samenzang, gebed en schriftlezing, nam “Amicitia” een belangrijke plaats in in de liturgie. Het koor zong, afgewisseld door schriftlezingen uit het Johannesevangelie, koralen uit de Johannes Passion van J.S. Bach, op de piano op zijn eigen, bescheiden wijze, maar zeer muzikaal, begeleid door Eric Jan. Dit zingen gebeurde op een manier dat tijdens het luisteren mij verschillende woorden te binnen schoten, zoals: ingetogen, zelfverzekerd, zuiver, homogeen,gedisciplineerd, muzikaal. Opvallend waren de, uitstekend aangeven door Toon, gelijke woordeinden. De gelijk uitgesproken ‘t’-jes waren hierbij uiteraard het meest in het oogspringend.
Enkele momenten kreeg ik de indruk dat een paar koorleden onbedoeld aan een solocarrière waren begonnen; tijdens het koraal “Petrus, der nicht denkt zurück …..” was er een tenor die overduidelijk zijn “Gewissen” wilde laten spreken, en op een ander moment, in het koraal “Ach, großer König …” meende ik een bas te horen die met een zuivere oerkreet een “Liebestat” tot uitdrukking bracht.
Een genot voor het oor vormde met name het slotkoraal dat zeer muzikaal werd gezongen.
Ik kijk uit naar het volgende concert van dit zichzelf overtreffende koor, een ode aan de heilige Caecilia.

Jan Noorlag