Concert 7 april 2006

C.O.V. Amicitia zingt de Johannes-Passion

Mijdrecht-Wilnis – Op vrijdagavond 7 april heeft de Christelijke Oratoriumvereniging Amicitia in de R.K. Kerk St. Johannes de Doper de Johannes-Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd. Amicitia werd begeleid door het kamerorkest Continuo. Als solisten werkten mee Nienke Oostenrijk, sopraan; Martine Straesser, alt; Ludwig van Gijsegem, tenor-evangelist; Robert Luts, tenor-aria’s; Math Dirks, bas-Christuspartij; Hans de Vries, bas-aria’s. Het orgel werd bespeeld door de vaste repetitor van Amicitia, Eric Jan Joosse. De Johannes-Passion werd uitgevoerd onder leiding van dirigent Toon de Graaf.

Op de dag af 282 jaar na de eerste uitvoering op Goede Vrijdag 7 april 1724 werd om acht uur het eerste koor “Herr, unser Herrscher” ingeleid met een beklemmende ouverture van het orkest, het schrille duet van de houtblazers boven een golfbeweging van zestienden door de violen en dreigend hameren van de bas. Niet alleen de zang vertelt, de muziek ook. Het dreigende onheil werd al meteen voelbaar. Bij de inzet bleek dat het koor nog wat op stoom moest komen, waardoor de aanroep “Herr” wat ongelijk was en meer vertwijfeld klonk dan bedoeld.
Ludwig van Gijsegem zong niet alleen de evangelist, hij was het ook. Met expressie reciteerde hij het lijdensverhaal, bijgevallen door solisten en koor.
Toen het koor in de rol van menigte antwoordde op de vraag van Jezus: “Wie zoeken jullie?”, volgde een horde over elkaar heen buitelende tempelsoldaten, priesters en farizeërs, die door elkaar heen riepen dat zij Jezus van Nazareth zochten, waardoor de menigte nog dreigender overkwam.
Met het koraal “Petrus, der nicht denkt Zurück” eindigde, voor menig toehoorder onverwacht, het eerste deel en volgde de pauze op het moment en in plaats van de prediking.

Na de pauze bracht het koor ons met het mooi gezongen koraal “Christus, der uns selig macht” direct weer terug in het lijdensverhaal. In de voorgeleiding van Jezus aan Pilatus wisselden evangelist, solisten en koor elkaar puntig, transparant en trefzeker af. Het verhoor, het opzwepen, en de roep om veroordeling kregen een voelbare zeggingskracht. Het was alsof het zich voor je ogen afspeelde. In de volgende aria voor bas en koor klonk het “Wohin” van het koor niet gelijk en ook niet steeds helemaal zuiver. Dit voegde aan deze aria een extra accentuering toe van de grote verwarring in de menigte. Over de wenselijkheid van deze extra accentuering zijn de meningen overigens verdeeld. Nadat Math Dirks als Jezus “Es ist volbracht!” had gezongen, volgde een moment van werkelijk bewegingloze stilte. Zelfs de banken kraakten niet! De aria “Mein teurer Heiland” door bas Hans de Vries en koor was adembenemend mooi, evenals het koor “Ruht wohl” en het direct volgende slotkoraal “Ach Herr, lass dein lieb Engelein”, dat door velen als een van de hoogtepunten in de Johannes-Passion wordt gezien.

De Johannes-Passion is in woord, zang en instrument een vertelling. Beschouwd als concert hebben koor, solisten en orkest een mooie en professionele uitvoering neergezet onder leiding van de als vanouds inspirerende dirigent Toon de Graaf. Er zijn eigenlijk geen echte kritiekpunten. Beschouwd als vertelling is de Johannes-Passion zo perfect, zo mooi, zo indringend voorgedragen, dat de toehoorders de Passion niet alleen beluisterd, maar ook beleefd hebben.

(Paul Steinhauser)

 

C.O.V. Amicitia zingt de Johannes-Passion

Mijdrecht-Wilnis – Op vrijdagavond 7 april heeft de Christelijke Oratoriumvereniging Amicitia in de R.K. Kerk St. Johannes de Doper de Johannes-Passion van Johann Sebastian Bach uitgevoerd. Amicitia werd begeleid door het kamerorkest Continuo. Als solisten werkten mee Nienke Oostenrijk, sopraan; Martine Straesser, alt; Ludwig van Gijsegem, tenor-evangelist; Robert Luts, tenor-aria’s; Math Dirks, bas-Christuspartij; Hans de Vries, bas-aria’s. Het orgel werd bespeeld door de vaste repetitor van Amicitia, Eric Jan Joosse. De Johannes-Passion werd uitgevoerd onder leiding van dirigent Toon de Graaf.

Op de dag af 282 jaar na de eerste uitvoering op Goede Vrijdag 7 april 1724 werd om acht uur het eerste koor “Herr, unser Herrscher” ingeleid met een beklemmende ouverture van het orkest, het schrille duet van de houtblazers boven een golfbeweging van zestienden door de violen en dreigend hameren van de bas. Niet alleen de zang vertelt, de muziek ook. Het dreigende onheil werd al meteen voelbaar. Bij de inzet bleek dat het koor nog wat op stoom moest komen, waardoor de aanroep “Herr” wat ongelijk was en meer vertwijfeld klonk dan bedoeld.
Ludwig van Gijsegem zong niet alleen de evangelist, hij was het ook. Met expressie reciteerde hij het lijdensverhaal, bijgevallen door solisten en koor.
Toen het koor in de rol van menigte antwoordde op de vraag van Jezus: “Wie zoeken jullie?”, volgde een horde over elkaar heen buitelende tempelsoldaten, priesters en farizeërs, die door elkaar heen riepen dat zij Jezus van Nazareth zochten, waardoor de menigte nog dreigender overkwam.
Met het koraal “Petrus, der nicht denkt Zurück” eindigde, voor menig toehoorder onverwacht, het eerste deel en volgde de pauze op het moment en in plaats van de prediking.

Na de pauze bracht het koor ons met het mooi gezongen koraal “Christus, der uns selig macht” direct weer terug in het lijdensverhaal. In de voorgeleiding van Jezus aan Pilatus wisselden evangelist, solisten en koor elkaar puntig, transparant en trefzeker af. Het verhoor, het opzwepen, en de roep om veroordeling kregen een voelbare zeggingskracht. Het was alsof het zich voor je ogen afspeelde.
In de volgende aria voor bas en koor klonk het “Wohin” van het koor niet gelijk en ook niet steeds helemaal zuiver. Dit voegde aan deze aria een extra accentuering toe van de grote verwarring in de menigte. Over de wenselijkheid van deze extra accentuering zijn de meningen overigens verdeeld. Nadat Math Dirks als Jezus “Es ist volbracht!” had gezongen, volgde een moment van werkelijk bewegingloze stilte. Zelfs de banken kraakten niet! De aria “Mein teurer Heiland” door bas Hans de Vries en koor was adembenemend mooi, evenals het koor “Ruht wohl” en het direct volgende slotkoraal “Ach Herr, lass dein lieb Engelein”, dat door velen als een van de hoogtepunten in de Johannes-Passion wordt gezien.

De Johannes-Passion is in woord, zang en instrument een vertelling. Beschouwd als concert hebben koor, solisten en orkest een mooie en professionele uitvoering neergezet onder leiding van de als vanouds inspirerende dirigent Toon de Graaf. Er zijn eigenlijk geen echte kritiekpunten. Beschouwd als vertelling is de Johannes-Passion zo perfect, zo mooi, zo indringend voorgedragen, dat de toehoorders de Passion niet alleen beluisterd, maar ook beleefd hebben.

Jaap Rietdijk