Concert 8 december 2017

VROEGE KERST MET AMICITIA

Ruurd van der Weg

Uithoorn – De pauken roffelen, de trompetblazers spetteren en oratoriumkoor Amicitia zet in: “Jauchzet, frohlocket!”.  Dan weet je als luisteraar meteen dat het goed zit: het juichende begin van het Weihnachtsoratorium van Bach veert en danst dat het een lieve lust is, vlot en licht. Een knappe prestatie van dirigent Toon de Graaf om met een groot koor van tachtig zangers zo’n lichtvoetig resultaat te bereiken. Dit begin zet de toon voor de hele verdere uitvoering op vrijdagavond 8 december j.l. in de uitverkochte kerkzaal van De Burght in Uithoorn: het koor wordt nergens log en zwaar en ook het zangplezier is duidelijk zichtbaar.

 

Swingende Bach

Het is eigenlijk een hele onnatuurlijke situatie: vijf cantates van het Weihnachtsoratorium achter elkaar in concertvorm op één avond uitvoeren. Bach heeft het bedoeld voor gespreide uitvoering tijdens de kerkdiensten in de twee weken van Kerst tot en met Driekoningen, maar het moet gezegd: Toon de Graaf en consorten weten de aandacht tweeëneenhalf uur lang vast te houden met een overtuigende, soms zelfs swingende Bach (slotkoor!). Hij heeft blijkbaar ook hard gewerkt aan de verstaanbaarheid, want de teksten zijn heel goed te volgen. Ook inleving in de tekst is bij hem altijd zeer belangrijk: prachtig hoe hij Amicitia in het koraal ‘Ich will dich mit Fleiss bewahren’ een sterke accentuering op ‘voller Freud’ laat zingen.

Het Promenade Orkest begeleidt alert en helder, waarbij de hout- en koperblazers er in positieve zin uitspringen. En laten we ook Eric Jan Joosse op het kistorgel niet vergeten: onnadrukkelijk aanwezig zorgt hij samen met de lage strijkers voor een basso continuo dat fungeert als een gespreid bedje voor de zangers.

 

Sopraan en tenor

Over de zangers gesproken: die zijn stuk voor stuk van grote klasse. Wegens ziekte van Claudia Couwenbergh wordt de sopraanpartij gezongen door Heleen Koele, die sinds 1998 deel uit maakt van  het Nederlands Kamerkoor. Bach geeft de sopraan eigenlijk niet zo veel te doen, maar op de momenten dat zij er moet zijn stáát ze er ook. Heleens engel straalt, het duet met de bas levert een fijne combinatie op van licht en donker, hoog en laag, en de enige echte aria voor de sopraan (‘Nur ein wink von seinen Händen’) zingt zij met overtuiging. Tenor Falco van Loon vertolkt de rol van verteller/evangelist. Dat doet hij met een zeer goede dictie – voortreffelijk Duits! –  en met veel expressie. Wat een mooie, lichte en toch krachtige tenorstem!

 

Alt en bas

Bach heeft de meeste aria’s toebedeeld aan de alt en de bas. Mezzo-sopraan Maartje de Lint zingt de altpartij: met een aansprekend donker timbre en met een goede stemprojectie richting zaal klinkt zij warm en troostrijk. Hoogtepunt is het wiegelied ‘Schlafe, mein Liebster’, dat Maartje ontroerend mooi zingt, met formidabele ademsteun onder de lang aangehouden noten. Bas-bariton Marc Pantus vertolkt de baspartij met verve, imposant, betrokken en contrastrijk. Meteen al in zijn eerste grote aria – ‘Grosser Herr und starker Köning’ – valt op dat hij niet alleen luid kan zingen, maar juist ook heel goed zacht.

 

Vroege Kerst

Al met al heeft het publiek kunnen genieten van een uitstekende uitvoering van het Weihnachtsoratorium, een uitvoering die recht deed aan het genie Bach. Zo was het al vroeg Kerst in Uithoorn! Volgend jaar zingt Amicitia op 23 november het Magnificat van Carl Philipp Emanuel Bach – het blijft in de familie – en het Requiem van Wolfgang Amadeus Mozart.